நண்பர்கள் யாவருக்கும் நல் வாழ்த்துக்கள்!
ஒரு குக் கிராமத்தில் ஒரு ஏழைக் குடும்பத்தில், திரவியம் என்ற சிறுவன் அருகில் இருந்த கிராமத்தில் இருந்த பள்ளியில் 6 ம் வகுப்பு படித்து வந்தான். 6ம் வகுப்பு முடிக்கும் தருவாயில் ஒரு வருடமாக அந்த கிராமத்தில் மழை இல்லாததினால், அது வானம் பார்த்த பூமியாய் இருந்தபடியால் வருமானத்துக்கு இடம் இல்லாமல் போய்விட்டது. எனவே பிழைப்பு தேடி அந்த குடும்பம் நகரத்தை அடைந்தது. அந்த சிறுவனின் உறவினர் ஒருவர் அவனுடைய படிப்புக்கு உதவியபடியால், ஒரு பள்ளியில் 7ம் வகுப்பு சேர்க்கப்பட்டான்.
கிராமத்தில் உள்ள கூரை வேய்ந்த பள்ளியில் (நடுநிலைப்பள்ளி) படித்த அவனுக்கு, நகரத்தில் எல்லாமே பிரமாண்டமாக தெரிந்தது. பள்ளிக்கட்டிடங்கள் எல்லாமே 3,4 மாடிகள். ஒவ்வொரு பாடத்திற்கும் வெவ்வேறு ஆசிரியர்கள், இவன் வகுப்பில் மட்டும் 60 மாணவர்கள். (கிராமத்தில் இவன் வகுப்பில் 20 பேர்) பள்ளியில் 3000 மாணவர்களுக்கு மேல். இப்படி அனைத்துமே அவனை மலைக்க வைத்தது. இந்த புதிய சூழலில் அவனால் சீக்கிரமாக ஒன்றிணைய முடியவில்லை. +2 மாணவர்கள் அனைவரும் இவன் கண்களுக்கு மிகப் பெரியவர்களாக தெரிந்தனர். பயத்தோடும், ஒருவித வெட்கத்தோடும் ஒரு வாரமாக பள்ளிக்குச் சென்று வந்தான்.
ஒருநாள் அங்கு படித்த கலைமணி என்ற +2 மாணவனுக்கும் திரவியத்துக்கும் இடையில் ஒரு தகராறு வந்தது. இவன் விலகிச் சென்றாலும் அவன் விடுவதாக இல்லை. அது ஒரு வெள்ளிக்கிழமை, மதியம் சாப்பாட்டு நேரத்தில் கலைமணி, திரவியத்தைப் பார்த்து, இன்று பள்ளிக்கூடம் முடியட்டும், உன்னை அடிக்காமல் விட மாட்டேன் என சொல்லிவிட்டு சென்றான். என்ன ஆகுமோ என பயந்து கொண்டே இருந்தான். வகுப்பில் பாடங்களை கவனிக்க முடியவில்லை. மாலையில் பள்ளி முடிந்ததும், பையை எடுத்துக்கொண்டு வீட்டை நோக்கி ஓடினான். ஒரு தெருவில் திரும்பியவுடன் அங்கே மிக அருகில் கலைமணி. இவனால் என்ன செய்வது என்றே தெரியவில்லை.
அருகில் வந்த கலைமணி, திரவியத்தின் சட்டையை பிடித்து இழுத்து அடி, அடி என அடித்தான். சட்டை கிழிந்து, முகத்தில் இரத்தம் வரும்வரை அடித்தான். திரவியத்தால் ஓரளவு தடுக்கவே முடிந்தது. பள்ளி விட்டு வந்த மாணவர்கள் யாரும் சண்டையை வேடிக்கை பார்த்தார்கள் ஒழிய விலக்கிவிட முன்வரவில்லை. திரவியம் அடிபட்டு கீழே விழுந்தான். கலைமணி, அவனை விட்டுவிட்டு சென்றுவிட்டான்.
திரவியம் மெதுவாக எழுந்து, கீழே கிடந்த பையை எடுத்துக்கொண்டு, நடக்கமுடியாமல் மெதுவாக நடந்து வீடு வந்து சேர்ந்தான். புதிய ஊர். யாரும் சரியாக பழகவில்லை. அவனது அம்மா ஓடிவந்து என்ன நடந்தது என விசாரித்தார்கள். இவன் நடந்ததைக் கூறினான்.
"அம்மா, மனிதர்கள் ஏன் இப்படி இருக்கின்றார்கள்? பிறரை ஏன் அடிக்கின்றார்கள்?"
அவனது அம்மா,
"எனக்கு தெரியவில்லையே, இப்படிப்பட்டவர்களிடத்தில் ஏதோ தவறு இருக்கின்றது....."
"திங்கட்கிழமை சென்று பள்ளித்தலைமை ஆசிரியரிடம் புகார் செய்யலாம்"
எனக் கூறிக்கொண்டே காயத்துக்கு எண்ணையைக் காய வைத்து போட்டார்கள்.
8 மணி இருக்கும் எதேச்சையாக முகம் பார்க்கும் கண்ணாடியை பார்க்க நேர்ந்தது. முகமெல்லாம் வீங்கி இவனையே இவனுக்கு அடையாளம் தெரியவில்லை.
"அம்மா நான் எப்படி இருக்கிறேன்?"
அவர்கள் வருத்தத்துடன்,
"நாளைக்கு எல்லாம் சரியாகிவிடும், நீ தூங்கு" என்றார்கள்.
"எனக்கு ரொம்ப சோர்வா இருக்கு..... எனக்கு அந்த அண்ணனை வெறுக்கவே இல்லை, ஆனா எனக்கு கோபம் வந்தது... வேறு யாரும் அவரைப்போல இவ்வளவு மோசமாக நடந்து கொள்ளவே முடியாது"
எனக்கன்பானவர்களே....
பிறர் உங்களைக் கோபப்படுத்தும் போதும், உங்கள் உள்ளத்தைக் காயப்படுத்தும் போதும், நீங்கள் எப்படி நடந்து கொள்ளுகிண்றீர்கள்? இதற்க்கு வேதம் நிறைய வழிகளை வைத்துள்ளது. இயேசுவின் போதனைகளும் உள்ளன. மத்தேயு 5:38 முதல் 48 வரை வாசித்துப் பாருங்கள்.
1. திரவியம், இயேசுவின் வழியில் சூழ்நிலையை கையாண்டானா? ஏன்? அல்லது ஏன் இல்லை?
2. இயேசு தமது வாழ்க்கையில் எப்படி நடந்துகொண்டார்?
யோசித்துப் பார்க்க: தொலைகாட்சி தொடர்களில் வரும் சில கதாபாத்திரங்கள் கோபமான சூழ்நிலையை எப்படி கையாழுகின்றார்கள் என்பதைக் கவனித்துப் பாருங்கள், அதே வழியில் மக்கள் தங்கள் கோபத்தைக் கையாண்டால், என்ன நடக்கும்?அடுத்தமுறை ஆலயத்துக்கு செல்லும் முன் உன் பேரில் உன் சகோதரனுக்கு இருக்கின்ற குறைகளை சரி செய். (மத்தேயு 5:23,24)
மேலும் கீழ்கண்ட வேதவசனங்களும் உங்களை வழிநடத்தும்:
நீதிமாழிகள் 15:1; மத்தேயு 5:17-26; எபேசியர் 4:17-32
கிறிஸ்தவ நண்பர்களுக்கு ஓர் அறிவிப்பு: இதை உங்கள் நண்பர்களுக்கு அறிமுகம் செய்யுங்கள். படித்துவிட்டு உங்களிடம் பைபிள் கேட்டால் உங்களிடம் இருக்கு வேதாகமத்தைக் கொடுத்துவிடுங்கள். அல்லது வாங்கி கொடுங்கள்.
இந்த வலைத்தளத்தில் உறுப்பினராக இணைந்திருங்கள். நன்றி!
