TESTIMONY No: THREE

சாட்சி எண்: மூன்று  

ஒரு முறை, நமது சீயோன் ஜெப கோபுரத்தில் பள்ளியில் படிக்குன் மாணவ மாணவியருக்கான ஒரு சிறப்பு ஜெபக்கூட்டத்தை ஒழுங்கு செய்திருந்தேன். ஜெப கோபுரத்திற்கு மின்சாரம் பக்கத்து வீட்டில் இருந்து எடுத்திருந்ததால் ஒரு நோட்டீசை அவருக்கு கொண்டு போய் கொடுத்து ஒலிபெருக்கி வைக்கப் போகிறேன், மின்சாரம் வேண்டும் எனக் கேட்டேன். அவர் குடித்திருந்தார். சரி நடத்துங்கள் என்று அனுமதி கொடுத்தார். வெளியே பாய் விரித்து, ஒலிபெருக்கியை வைத்ததிருந்தேன். யாரோ ஒருவர் போலீஸ்க்கு போன் போட்டு, ஒலிபெருக்கி இடையூறாய் இருக்கிறது என தெரிவிக்க, போலீஸ் வந்தது. வந்தவர்கள் சப்தத்தை குறைத்து வைத்து நடத்துங்கள் எனக் கூறவே, நான் அப்படியே செய்தேன். 

மின்சாரத்தை கொடுத்த அந்த பக்கத்து  வீட்டுக்காரர், குடித்துவிட்டு வந்து "இவர் நல்லது செய்கிறார், இதையும் போய் புகார் கொடுத்திருக்கிறார்களே என்று தெருவில் நின்று திட்டி இருக்கிறார். அவர் திட்டியது எனக்குத் தெரியாது. அதையும் ஒருவர் போலீசுக்கு தெரிவிக்கவே, போலீஸ் வந்து, ஒலிபெருக்கியை நிறுத்து. எதுவும் வெளியே இருக்கக் கூடாது எனக் கூறவே, ஒலிபெருக்கியை எடுத்து உள்ளே வைத்து, சப்தத்தை கோஞசமாக வைத்து, நடத்தினேன். திட்டியவரை போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்கு அழைத்துச் சென்று விட்டனர். அவரை அழைத்துச் சென்றது எனக்குத் தெரியாது. ஜெபக்கூட்டத்தின் இடையிலே ஒருவர்  வந்து, "உன்னால்தான் அவன் போலீஸ் ஸ்டேஷனில் இருக்கிறான், அவனை மீட்பதற்கு வழியைப் பார்" என்றார். நான் ஜெபக்கூட்டம் முடிந்தபின் போகிறேன் என கூறிவிட்டு, ஜெபத்தை நடத்தினேன். ஜெபம் எட்டரை மணிக்கு முடிந்தது. ஒரு சின்ன ஜெபம் செய்தேன். சிறுவர் வேதாகமப் பள்ளியில் உபயோகித்தது போக மீதியான புத்தகங்களை, வீட்டுக்கு கொண்டு செல்லலாம் என்று ஒரு மூட்டையாக கட்டினேன். அதை எடுத்து பைக்கில் வைத்தேன், நேராக ஸ்டேஷனுக்கு சென்றேன். புத்தக மூட்டையை ஸ்டேஷன் வாசலில் வைத்துவிட்டு, உள்ளே சென்றேன். அங்கிருந்த உதவி ஆய்வாளரிடம் பேசினேன். "இவர் திட்டியது எனக்குத் தெரியாது, தெரிந்திருந்தால் திட்டவிட்டிருக்க மாட்டேன். சிறு பிள்ளைகளுக்கான ஜெபக்கூட்டம் அது" என்றேன். "இவர் தெரியாமல் செய்துவிட்டார், மன்னியுங்கள்" எனக் கூறினேன். எனக்கு பதில் சொல்ல வாயை திறந்து பேசிய பொழுது, அவருக்கு திக்கு வாய் என அறிந்தேன். திக்குவாய் என அறிந்த பொழுது என் உள்ளம் உடைந்தது. அதை அவரும் அறிந்தார். 

உடனே ரைட்டர் பக்கம் திரும்பி, "அவரது மகனை ரேசன் கார்டு எடுத்து வரச் சொல்லுங்கள், இவரிடம் ஒரு கடிதம் எழுதி வாங்கிக் கொண்டு அனுப்பி விடுங்கள்" என்றார். என் பக்கம் திரும்பி, "நீங்க போங்க சார் நாங்க இவரை அனுப்பி வைக்கிறோம்" என்று திக்கிய படியே சொன்னார். 

"குடிப் பழக்கம் எவ்வளவு பிரச்சனையை ஏற்ப்படுத்துகின்றது, பார்த்தீர்களா? மத்திய அரசில் வேலை செய்கின்றீர்கள். ஜெயிலுக்குப் போனால், வேலை போய் விடும் தெரியுமா? இது நீங்கள் எனக்குச் செய்த உதவியே இல்லை. ஆண்டவருக்கு குடிப்பது பிடிக்காது என்று உங்களுக்கு தெரியதா? இனிமேல் குடிக்காதீர்கள்" என அந்த சகோதரனுக்கு கூறினேன். பின்பு உதவி ஆய்வாளருக்கு நன்றி கூறிவிட்டு வெளியே வந்தேன். வெளியே மதுரைமுத்து தெருவே நின்றிருந்தது. என்னிடம் வந்து என்ன ஆச்சி? எனக் கேட்டனர். ரேசன் கார்டை எடுத்துக் கொண்டு கொடுக்கச் சொல்லுங்கள், மன்னிப்புக் கடிதம் வாங்கிக் கொண்டு விட்டு விடுவார்கள்" என்று கூறிவிட்டு, புத்தக மூட்டையை எடுத்துக் கொண்டு பைக்கை கிளப்பினேன். 

நடந்த இந்த சம்பவத்தில் இருந்து என்ன அறிந்து கொண்டீர்கள். எங்கே உங்கள் கருத்துக்களை எழுதுங்களேன்.........